Πως το κάνουμε, με είχε ρωτήσει ο γυναικολόγος μου όταν του είχα πει ότι είμαι λεσβία.

«Κανονικά», του είπα, «όπως και εσείς»… «Δηλαδή;», μου λέει, και συνεχίζει, «Πόσο μεγάλη είναι η κλειτορίδα της φίλης σου;».
«Κανονική», του λέω, «δεν είναι σαν πέος»… «Άρα πώς το κάνετε;», με ξαναρωτάει. (Ξέρετε πόσοι πολλοί μου έχουνε κάνει αυτήν την ερώτηση;).

«Με dildo», απαντάω. «Αααα, χρησιμοποιείς υποκατάστατο…γιατί δε πας με άντρα;», μου λέει. Το χειρότερο είναι ότι μέχρι και γυναίκες μου έχουνε κάνει αυτή την ηλίθια ερώτηση. «Γιατί δε πας με το αληθινό που σαλεύει;»…,λένε χαρακτηριστικά και το ευχαριστιούντε όταν το ρωτάνε γιατί το θεωρούνε αποστομωτικό. Τι θα μπορούσα να απαντήσω άλλωστε νομίζουν… αλλά εγώ απαντάω.

«Θα μπορούσα να δανειστώ το πέος σας όταν κάνω έρωτα με τη φίλη μου; Μόνο για λίγο όταν θα θέλει να νοιώσει κάτι βαθιά μέσα της, όταν θα θέλει να την πηδάω. Θα μπορούσα να το δανειστώ για να παίξουμε αλλά δεν ξέρω πόσο μεγάλο είναι το δικό σας, μπορεί να της πέφτει μικρό, πόσο φαρδύ, μακρύ και σκληρό γίνεται; Θα μπορούσα να δω εάν μου κάνει, άμα το χρειαστώ και το χρησιμοποιήσω μην ανησυχείτε, θα του βάλω προφυλακτικό και μετά θα το πλύνω, θα το βάλω να στεγνώσει και θα σας το επιστρέψω καθαρό. Γιατί όμως να σας χρωστάω χάρη; Προτιμώ να πάρω ένα ψεύτικο στο μέγεθος που θέλω και σε διάφορα χρώματα, γιατί πιστέψτε με ένας άντρας δεν είναι μόνο το πέος του και εγώ δεν θέλω άντρα αλλά τη φίλη μου να με πηδάει με ότι θέλει.»

Αυτό τους απαντάω και έχω κάθε δικαίωμα να νοιώθω την απάντηση μου αποστομωτική…